روز یکشنبه با پدرت تلفنی صحبت می‌کنی، و او دوباره از او می‌پرسد که آیا در آن سوی کشور نظرت را در مورد آن شغل تغییر داده‌ای؟ شما خیلی به آن فکر کرده اید، و ذهن شما هنوز تصمیم گرفته است: شما کار را به عهده می گیرید. بخش سخت این است که بفهمید چگونه بدون تسلیم شدن در برابر فشار او یا شروع یک بحث بزرگ که می تواند هفته ها ادامه داشته باشد به او بگویید. شما می خواهید واضح و محکم باشید، اما همچنین نمی خواهید احساسات او را جریحه دار کنید. درست کردن تعادل دشواری است، به خصوص زمانی که در مورد خانواده باشد. او ممکن است مراقب شما باشد و شما یک فرد بالغ هستید که باید خودتان تصمیم بگیرید. شما یک نفس عمیق می کشید و سعی می کنید کلمات مناسب را پیدا کنید تا راحت او را ناامید کنید.
وقتی شما و والدینتان چشم به هم نمی‌بینید، ممکن است واقعاً سخت باشد. اما راه هایی برای بهتر کردن مکالمه وجود دارد. سعی کنید هر بار روی یک موضوع تمرکز کنید و واقعاً به آنچه آنها را آزار می دهد گوش دهید. در مورد احساس خود صادق و واضح باشید و سعی کنید دیدگاه آنها را نیز درک کنید. همچنین ایده خوبی است که به این فکر کنید که چه زمانی صحبت در مورد آن را متوقف خواهید کرد، تا اوضاع خیلی داغ نشود. حتی اگر موافق نیستید، هدف این است که مطمئن شوید که هم شنیده شده و هم درک شده اید. به این ترتیب، می توانید یک مکالمه محترمانه داشته باشید، حتی زمانی که مخالف هستید.
یک تصمیم را برای صحبت انتخاب کنید
وقتی بحث های خانوادگی داغ می شود، می تواند به سرعت از کنترل خارج شود. ممکن است شروع به صحبت در مورد چیز ساده ای مانند برنامه های تعطیلات کنید، اما دیری نپایید که در مورد شریک زندگی، پول و برخی مسائل گذشته که هنوز هم شما را آزار می دهد، بحث می کنید. برای اینکه همه چیز از کنترل خارج نشود، این را امتحان کنید: یک جمله را بنویسید که خلاصه ای از تصمیم مورد بحث شما باشد. این کار را قبل از شروع بحث در مورد آن انجام دهید. این گام ساده می تواند به تمرکز مکالمه کمک کند و از تبدیل آن به یک دعوای بزرگ جلوگیری کند. با ادامه مسیر، می توانید روی یافتن راه حلی برای موضوعی که در حال بحث هستید کار کنید.
وقتی چیزی مانند "من امسال روز شکرگزاری را با خانواده شریکم می گذرانم" می گویید، این یک تصمیم واحد است که والدین شما می توانند به آن پاسخ دهند. اما اگر بگویید "تو هرگز به انتخاب های من احترام نمی گذاری"، داستان کاملاً متفاوت است. این نوع بیانیه قضاوتی را در مورد کل رابطه انجام می دهد و اغلب منجر به حالت تدافعی می شود. این همه پویایی بین شما دو نفر را وارد بحث می کند. و بحث در مورد آن بدون وارد شدن به بحث می تواند واقعاً سخت باشد.
اول بپرسید چه چیزی آنها را نگران می کند
وقتی والدین شما نه می گویند، ممکن است نگران چیزی باشند. مثلاً، ممکن است مادرتان نخواهد شما به تعطیلات بروید، زیرا می‌ترسد که پشت سر بماند یا احساس کند دیگر به او نیازی ندارید. اگر قبل از اینکه برنامه‌هایتان را توضیح دهید، با او صحبت کنید و بپرسید چه چیزی او را آزار می‌دهد، ممکن است بفهمید واقعاً چه خبر است. این به او نشان می دهد که شما به احساس او اهمیت می دهید و مایل به گوش دادن هستید، که می تواند باعث شود او احساس بهتری داشته باشد و درک شود. این یک چیز کوچک است، اما می تواند تفاوت بزرگی در نحوه واکنش او به کاری که می خواهید انجام دهید ایجاد کند.
در اینجا یک مثال تخیلی از یک سوال آغازین آورده شده است
بنابراین، قبل از اینکه به جایی که الان هستم برسیم، می‌توانید آنچه را که در مورد آن فکر می‌کردید به من بنویسید؟ چه چیزی بیشتر شما را آزار داده است؟
سپس بدون تصحیح گوش دهید. آنچه را که شنیدید را در یک جمله خلاصه کنید، مثلاً "پس نگران هستید که اصلاً به خانه نمی آییم." درک کامل یک نگرانی شما را متعهد به تغییر برنامه نمی کند.
به جای این
این دلیل واقعی برای نگرانی نیست. حالم خوب میشه
این را امتحان کنید
بنابراین شما نگران هستید که ما اصلاً به خانه نمی آییم.
نسخه دوم به جای تصحیح، آنچه را که شنیده‌اید خلاصه می‌کند، که نشان می‌دهد بدون تغییر تصمیم خود گوش می‌دادید.
جایگاه خود را به زبان خودتان بگویید
هنگامی که نیاز دارید با والدین خود در مورد چیزی صحبت کنید، سعی کنید از جملات "من" استفاده کنید. برنامه افزودنی دانشگاه ایالتی یوتا پیام های I را به عنوان بیان افکار و احساسات شما در مورد یک تجربه خاص توصیف می کند و در عین حال جایی برای بحث باقی می گذارد.1. این به شما کمک می کند تا افکار و احساسات خود را بدون سرزنش یا انتقاد به اشتراک بگذارید. به عنوان مثال، به جای فهرست کردن تمام کارهای اشتباهی که انجام داده اند، آنچه را که اتفاق افتاده و چه احساسی در شما ایجاد کرده است، توصیف کنید. به این ترتیب می توانید بحث کنید و یکدیگر را بهتر درک کنید. مطمئن نیستید که والدینتان با شما موافق باشند، اما این یک راه خوب برای برقراری ارتباط و ابراز وجود است. استفاده از جملات I می تواند به شما کمک کند تا بر احساسات و افکار خود مسلط شوید و گفتگوی بازتر و صادقانه تری با والدین خود داشته باشید.
این یک داستان تخیلی قبل و بعد است. نسخه اول تمایل به شروع یک مبارزه دارد:
پیام نمونه
شما همیشه سعی می کنید زندگی من را کنترل کنید، و من با آن تمام شده ام.
نسخه دوم تصمیم را مشخص می کند
من تصمیم گرفتم در دنور کار کنم و می دانم که این ممکن است برای شما سخت باشد. من خیلی به آن فکر کرده ام. اکنون می‌خواهم در مورد اینکه چگونه می‌توانیم نزدیک بمانیم، حتی اگر از هم دور هستیم صحبت کنم. بیایید به راه هایی فکر کنیم که با هم کار کنند. ما می‌توانیم چیزی را بفهمیم، مانند برنامه‌ریزی تماس‌های ویدیویی یا بازدیدهای منظم. شاید حتی بتوانیم راه‌هایی پیدا کنیم که فاصله را کوچک‌تر کنیم، مانند اشتراک‌گذاری عکس‌ها و به‌روزرسانی‌های زندگی روزانه‌مان. من می خواهم که بتوانیم حتی از راه دور با هم ارتباط داشته باشیم و از یکدیگر حمایت کنیم. نظر شما چیست؟ آیا باید فهرستی از ایده ها تهیه کنیم و ببینیم چه چیزی برای هر دوی ما بهتر است؟
این روش انجام کارها به خوبی کار می کند زیرا به وضوح می گوید تصمیم چیست، احساس مردم را تصدیق می کند، و حسی از آینده را به شما می دهد. برای اینکه آن را حتی بهتر کنید، به تغییر جمله آخر به چیزی که معنی بیشتری دارد فکر کنید، مانند برنامه ریزی یک تماس معمولی یا یک ملاقات، که می تواند به افراد کمک کند در مورد آنچه که در راه است احساس ارتباط و هیجان بیشتری داشته باشند. همه چیز برای این است که طرف مقابل احساس کند بخشی از برنامه است.
محدودیتی تنظیم کنید و وقتی کمکش متوقف شد، مکث کنید
بخشی از احترام گذاشتن این است که بدانید چه زمانی باید متوقف شود. اگر همان نقطه سه بار تکرار شده است، صداها بلند می شود، یا می خواهید چیزی بگویید که پشیمان خواهید شد، می توانید گفتگو را پایان دهید.
باید ادامه بدی یا مکث کنی؟
همین نقطه سه بار دور زده است
از خط توقف خود استفاده کنید و مکالمه را پایان دهید.
صداها بلند می شود
خط توقف خود را بگویید، سپس خداحافظی کنید یا به خانه بروید.
میخوای چیزی بگی که پشیمون میشی
اینجا توقف کنید و یک بار به آنها بگویید که بعداً آماده صحبت هستید.
شما احساس ناامنی می کنید
فعلاً از گفتگو صرف نظر کنید و روی ایمنی و پشتیبانی خود تمرکز کنید.
در اینجا یک خط توقف خیالی است
فکر نمی کنم امروز این موضوع را حل کنیم. من در اینجا توقف خواهم کرد و بار دیگر آماده صحبت مجدد هستم.
بعد از اینکه از خط توقف خود استفاده کردید، وقت آن است که مکالمه را به پایان برسانید. اگر در حال تماس هستید، فقط خداحافظی کنید و آن را تمام کنید. اگر حضوری صحبت می کنید، پیاده روی کنید یا به خانه بروید. و اگر والدین شما دیگر نمی‌خواهند در مورد آن صحبت کنند، یک بار به آنها اطلاع دهید که بعداً آماده بحث در مورد آن هستید، اما سپس نوبت آنهاست که قدم بعدی را بردارند. شما انتخاب خود را انجام داده اید، بنابراین نیازی به توجیه آن نیست. گاهی اوقات، اشکالی ندارد که فقط با مخالفت موافقت کنید و ادامه دهید.
بررسی کنید که آیا این مکالمه ایمن است یا خیر
وقتی صحبت از برخی مسائل خانوادگی می شود، مهم نیست که چقدر با دقت کلمات خود را انتخاب می کنید. ممکن است اوضاع بهتر نشود اگر مشاجرات گذشته واقعاً بد شده اند، با کسی که شما را تهدید می کند، پول یا مسکنی را که به آن وابسته هستید قطع می کند یا حتی به شما صدمه می زند، امنیت شما مهمترین چیز است. قبل از اینکه بخواهید در مورد این موضوع صحبت کنید، ایده خوبی است که با فردی که به او اعتماد دارید صحبت کنید، مانند یک دوست یا یک درمانگر، یا برای کمک و مشاوره با یک گروه پشتیبانی محلی تماس بگیرید. آنها می توانند به شما روش جدیدی برای نگاه کردن به چیزها بدهند و به شما کمک کنند تصمیم بگیرید چه کاری انجام دهید. چیزی که بیش از همه مهم است این است که شما خوب هستید، بنابراین در صورت نیاز از درخواست کمک نترسید. همیشه ایمن بودن بهتر از متاسف بودن است. شما همچنین می توانید در مورد آنچه می خواهید بگویید و چگونه می خواهید آن را بگویید فکر کنید و حتی آن را با شخصی که به آن اعتماد دارید تمرین کنید. فقط به یاد داشته باشید که سلامتی شما مهم است و شما سزاوار احترام و مراقبت هستید.
یک روش تقریبی برای تصمیم گیری:
- وقتی احساس آرامش می کنید و فکر می کنید والدینتان آماده صحبت هستند، سعی کنید حضوری یا تلفنی با آنها صحبت کنید. فقط همان مراحلی را که قبلاً در مورد آن صحبت کردیم را دنبال کنید.
- اگر صحبت‌ها همیشه داغ می‌شوند یا احساس بدی در شما ایجاد می‌کنند، بهتر است آنها را کوتاه نگه دارید. به سادگی آنچه را که انتخاب کرده اید بگویید، از یک سیگنال واضح برای پایان دادن به مکالمه استفاده کنید و سپس آن را متوقف کنید.
- اگر احساس ناامنی می کنید، فعلاً از گفتگو صرف نظر کنید، یک قدم به عقب بردارید و رفاه خود را در اولویت قرار دهید. مطمئن شوید که در یک فضای امن هستید و قبل از تصمیم گیری در مورد اینکه چه کاری انجام دهید، از حمایت لازم برخوردار هستید. اشکالی ندارد که زمانی استراحت کنید و زمانی که احساس امنیت بیشتری می کنید به گفتگو بازگردید.
قبل از مکالمه واقعی تمرین کنید
هنگامی که احساس اضطراب می کنیم، اغلب در نهایت بیش از حد صحبت می کنیم، و این زمانی است که همه چیز از کنترل خارج می شود. بنابراین، برای جلوگیری از این امر چه کاری می توانید انجام دهید؟ در واقع بسیار ساده است: فقط قبل از برقراری آن تماس، کمی وقت بگذارید تا آماده شوید. با نوشتن سه نکته کلیدی که می‌خواهید به آن بپردازید، شروع کنید: آنچه تصمیم گرفته‌اید، سؤالی که باید از طرف مقابل درباره نگرانی‌هایش بپرسید، و راهی برای پایان دادن به گفتگو. سپس، هر یک از این نکات را با صدای بلند برای خود بخوانید. احمقانه به نظر می رسد، اما واقعاً به شما کمک می کند تا به شنیدن صدای خود عادت کنید که کلمات را بیان می کند. این ترفند کوچک می تواند تفاوت بزرگی در میزان اعتماد به نفس شما ایجاد کند.
اگر گفتگو احساس امنیت می کند، زمانی را برای بحث در مورد تصمیم سخت انتخاب کنید. ابتدا سه مورد اصلی را که می خواهید درباره آن صحبت کنید یادداشت کنید. سپس زمانی را برای صحبت انتخاب کنید که هر دو آزاد هستید و عجله ندارید. به این ترتیب می توانید گفتگوی آرامی داشته باشید.
سه خط خود را بنویسید
شما تصمیم گرفتید امسال روز شکرگزاری را با خانواده شریک زندگی خود بگذرانید و هنوز به والدین خود نگفتید. یک جمله بنویسید که تصمیم را بیان می کند، یک سوال بنویسید که چه چیزی آنها را بیشتر نگران می کند، و یک خط توقف که می توانید در صورت ادامه صحبت از آن استفاده کنید. هر خط را یک بار با صدای بلند بخوانید.