در بزرگسالی، بسیاری از ما برای شغل یا تحصیلات دانشگاهی نقل مکان کرده‌ایم و خود را با یک دایره اجتماعی در حال کاهش یافته‌ایم. ما با دوستان و آشنایان محل کارمان مانده‌ایم و سعی می‌کنیم با آنها با قهوه صحبت کنیم. البته، می‌توانیم به باشگاه‌ها بپیوندیم، داوطلب شویم و سرگرمی جدیدی در پیش بگیریم. اما برای ایجاد دوستی‌های واقعی بزرگسالان، باید مجموعه‌ای از رویدادها را پشت سر بگذاریم که می‌توانند عمداً مهندسی شوند. ما باید به یک مجموعه با یک برنامه منظم و یک گروه نسبتاً ثابت از اعضا بپیوندیم. سپس باید چندین بار حاضر شویم تا برای دیگران آشنا شویم. در نهایت، باید دوستی‌هایمان را با آن دوست آشنا به محیط جدیدی منتقل کنیم. در این مقاله، نحوه پیوستن به یک محیط را با یک برنامه منظم، چگونگی آشنا شدن با دیگران و نحوه دیدن یکی از آنها در جایی جدید بررسی می کنیم.
مکانی را انتخاب کنید که هر هفته همان افراد برمی گردند
پیوستن به رویدادها و میکسرهای یکباره می تواند به شما احساس سازنده بودن و ملاقات با افراد جدید را بدهد، اما آنها تمایل دارند شما را با یک سری گفتگوهای اولیه و بدون هیچ چیز رها کنند. بنابراین به دنبال چیزی با یک برنامه ثابت و منظم (به عنوان مثال یک باشگاه هفتگی) باشید که هر هفته همان گروهی از افراد در آن شرکت کنند. یک کلاس 8 هفته ای سفالگری، یک سری شیفت های داوطلبانه یا یک فصل از یک تیم لیگ ورزشی نمونه های خوبی هستند.
از نظر اینکه آیا یک گروه خاص برای دوست یابی کار می کند یا نه، یک آزمایش مفید این است که از خود بپرسید که آیا بعد از یک ماه یا بیشتر، می توانید نام چند نفر از افراد معمولی را که انتظار دارید هفته بعد در آنجا ببینید، به صدا درآورید یا خیر. اگر پاسخ منفی است، ممکن است گروه مورد نظر خیلی بزرگ و شلخته باشد و یک کلاس کوچکتر یا یک تیم با فهرست ثابت بازیکنان بیشتر مورد پسند شما باشد.
انتخاب تنظیمات با نقاط مکث در فعالیت نیز مفید است. باشگاه‌های دویدن که قهوه را بعد از دویدن سرو می‌کنند یا سالن‌های ورزشی صخره‌نوردی که زمان استراحت بین صعودها را فراهم می‌کنند، نکات گفتگوی طبیعی را فراهم می‌کنند. نیازی به تحمیل تعامل بیشتر نیست. حضور ساده به شما فرصت صحبت می دهد.
- تابلوی ثبت نام هفتگی
ثبت نام هر هفته برای یک اسلات، شما را در همان گروه قرار می دهد. اسامی روی برگه همچنین به شما کمک می کند تا به یاد آورید که چه کسی را ملاقات کرده اید.
- معمولی روی دیوار
شخصی که هر هفته در همان زمان می بینید بهترین نقطه شروع شماست. یک سلام دوستانه با نام در دومین دیدار شما یک راه آسان برای شروع است.
- نیمکت بین مسیرها
مردم اینجا می نشینند و منتظر می مانند تا بازوهایشان بهبود یابد، که یک مکالمه کوتاه را طبیعی می کند. بعداً، راحت‌ترین مکان برای پیشنهاد نوشیدن قهوه است.
به ظاهر شدن ادامه دهید تا زمانی که چهره ای آشنا شوید
چند هفته اول حضور در همان فعالیت ممکن است تا حدودی بی معنی باشد. چرا آنجایی؟ آیا هرگز با کسی ملاقات خواهی کرد؟ این تردیدها طبیعی است و زمان می برد. فقط به این دلیل که کسی دوستانه است به این معنی نیست که علاقه دارد دوست شما باشد. دوستی بزرگسالان مستلزم صرف زمان زیادی با افراد دیگر است. هال 355 بزرگسال را که در شش ماه گذشته به منطقه جدیدی نقل مکان کرده بودند مورد بررسی قرار داد. او همچنین دانشجویان سال اول دانشگاه کانزاس را طی چند هفته دنبال کرد. اعداد او برای ساعاتی که با آشنایان و سپس دوستان سپری می‌کرد تقریباً 50 ساعت برای رفتن از یک آشنا به دوست معمولی، 90 ساعت برای رفتن از آنجا به دوست و بیش از 200 ساعت برای دوست صمیمی بود.1.
در حالی که 50 ساعت تخمین زده شده برای رسیدن به یک دوست معمولی و 90 ساعت تخمین زده شده برای رسیدن به دوست بر اساس داده‌های گزارش شده توسط خود از ساعت‌هایی که با افراد مختلف سپری کرده‌اید است و نمی‌تواند پیش‌بینی کند که یک دوستی منفرد چگونه پیش می‌رود، همه ساعت‌هایی که با دیگران سپری می‌شود به یک اندازه پربار نیستند. علاوه بر این، تحقیقات او نشان داد که ساعت‌هایی که با آشنایان به شوخی، بازی و غیره صرف می‌شود، بیشتر از ساعت‌هایی که صرف کار با آنها می‌شود، برای ایجاد دوستی به حساب می‌آید. هال پیشنهاد کرد که به این ترتیب اگر با دیگران کار می کنید و سپس با آنها ناهار می خورید یا بیرون می روید، این نشان می دهد که شما علاقه مند به دوستی با آنها هستید.
عمل ساده رفتن به یک مکان در زمان مشخص هر هفته باعث می شود دیگران انتظار داشته باشند شما را در آنجا ببینند و به محض دیدن آنها سلام کردن را آسان تر می کند. فعالانه یاد بگیرید که نام افرادی را که مرتباً با آنها در ارتباط هستید به خاطر بسپارید و به استفاده از آنها ادامه دهید.
اگر در اوایل به خاطر آوردن یک یا دو نام مشکل دارید، نگران نباشید: بیشتر افراد این کار را انجام می دهند و بعداً در جلسه یا در موقعیت دیگری دوباره سؤال می کنند.
پیام نمونه
ببخشید من با نام ها بد هستم. اردن است، درست است؟
از صحبت های کوچک به چیزی کمی شخصی بروید
به یاد داشته باشید که صحبت های کوچک اساس هر دوستی مرتبط با فعالیت است. ممکن است واضح باشد، اما برای شناختن شخصی در محیطی که هفته ها تکرار می شود، زمان می برد. ابتدا باید به آن نقطه از به اشتراک گذاشتن مطالب شخصی در مورد خود برسید، مانند اینکه چرا در دوره ثبت نام کرده اید یا اینکه قصد دارید این آخر هفته چه کاری انجام دهید. سپس یک سوال مرتبط بپرسید تا طرف مقابل بتواند آن را مطابقت دهد یا مسائل را سبک نگه دارد.
می‌توانید از همین روش برای ارائه چیزی برای گفتن بعد از جلسه استفاده کنید، مانند پیوند دادن فعالیت به زندگی‌تان، و در ازای آن چیزی بخواهید:
پیام نمونه
من پس از نقل مکان به اینجا برای این ثبت نام کردم و هنوز کسی را در شهر نمی شناختم. چند وقته اومدی؟
این کار به این دلیل کار می کند که به طرف مقابل اجازه می دهد تا با اطلاعاتی که می خواهد به اشتراک بگذارد، به همان مقدار یا کمتر پاسخ دهد. اگر کوتاه پاسخ دادند، به فعالیت خود باز می‌گردید و یک هفته دیگر دوباره تلاش می‌کنید.
از دیوار صعود به چیزی شخصی (تصویری)
سامآن مسیر آخر سخت تر از آن چیزی بود که به نظر می رسید. شما آن را آسان کردید.
اردنهه من حدود یک سالی میشه که سه شنبه ها میام. تازه کار هستی؟
- سام
خیلی جدید من در بهار به اینجا نقل مکان کردم و تا حدی برای ملاقات با مردم ثبت نام کردم، زیرا کسی را در شهر نمی شناختم.
- اردن
موقع جابجایی هم همینطور بودم. تعداد کمی از ما بعد از جلسه در اولین سه شنبه ماه تاکو دریافت می کنیم.
- سام
عالی به نظر می رسد. آیا آن هفته آینده است؟ دوست دارم بیام
- اردن
هست. سپس شما را می بینم، و با آن پیشروی موفق باشید.
بسیاری از بزرگسالان خودداری می‌کنند زیرا تصور می‌کنند مکالمه به خوبی پیش نرفت. آنها میزان علاقه طرف مقابل را در مکالمه خود دست کم می گیرند. بوثبی و همکارانش در مطالعات یک کارگاه توسعه شخصی برای بزرگسالان، غریبه‌ها در آزمایشگاه و دانشجویان سال اولی که تلاش می‌کنند با همسران خود در خوابگاه آشنا شوند، دریافتند که شکاف علاقه، یا تمایل افراد به دست کم گرفتن میزان علاقه طرف مقابل، برای انواع مختلف مکالمه وجود دارد.2. البته توجه داشته باشید که در این مطالعات، نقطه پایانی این بود که هر فرد پس از انجام یک مکالمه، چقدر احساس می‌کند که مورد علاقه دیگری است. آنها ردیابی نکردند که آیا دوستی شکل گرفته است یا نه.
با شخصی که در یک فعالیت مشترک با او دوست بوده اید، به تنظیمات دیگری بروید
کار کردن با هم در یک ورزشگاه یا فعالیت به معنای دوست شدن در آن باشگاه یا فعالیت نیست. معمولاً باید همدیگر را در جای دیگری ببینید. در تحقیقات هال، زمان صرف شده با یک دوست برای معاشرت، شوخی یا بازی کردن به عنوان دوستی به حساب می‌آید. ساعت‌هایی که در محل کار با دوستان سپری می‌شد، به اندازه دوستی حساب نمی‌شد1. هال گفت: "اگر با هم کار می کنید، به ناهار بروید یا برای نوشیدنی بیرون بروید. این چیزها به مردم نشان می دهد که شما علاقه مند به دوستی با آنها هستید."1
یکی از ساده‌ترین نسخه‌های تمدید زمان صرف شده با هم، تمدید زمانی است که قبلاً با هم گذرانده‌اید (مثلاً برای خوردن قهوه در راه خانه از کلاسی که قبلاً با شما شرکت می‌کند).
یک راه کم فشار برای پیشنهاد آن بعد از یک جلسه:
پیام نمونه
قبل از اینکه به خانه بروم، در کنار خانه قهوه می‌خورم. می خواهید بیایید؟
نوشتن یک دعوت نامه برای یک مناسبت بزرگتر و یکبار مصرف، به عنوان مثال. رفتن برای تعطیلات آخر هفته به ساحل، خود یک مهارت است. همین که برای اولین بار از کسی برای یک موقعیت کوچک مانند قهوه بخواهید کافی است. اگر امتناع کنند، اشکالی ندارد. هفته آینده دوباره با آنها صحبت خواهید کرد.
پیگیری کنید تا همه چیز هر هفته تنظیم مجدد نشود
پس از یک مکالمه جالب اولیه، به راحتی می توان به چت بی ضرر بازگشت. به نظر قبلی شخص مراجعه کنید. نشان داده‌اید که گوش می‌دهید و اکنون برای دفعه بعدی که ملاقات می‌کنید شروع کننده بحث هستید.
در اینجا یک مثال ابداع شده از نحوه استفاده از مکالمه قبلی خود با جردن برای چارچوب گفتگوی بعدی آورده شده است: "مصاحبه شغلی شما چطور بود؟" می توانید از این به عنوان نقطه شروع گفتگوی بعدی خود با جردن بعد از جلسه تنیس خود استفاده کنید.
پیام نمونه
مصاحبه چطور پیش رفت؟ در راه اینجا داشتم در موردش فکر می کردم.
تعویض اعداد پس از چند جلسه خوب و آسان است، به خصوص زمانی که چیزی برای مراجعه به آن دارید (عکسی از یک جلسه، پادکستی که توصیه کرده اید و غیره).
پیام نمونه
می خواهید شماره ها را عوض کنید؟ من آن پادکستی را که ذکر کردم برای شما ارسال می کنم.
برخی از ارتباطات ممکن است دوستانه باقی بمانند، اما زمان خود را در محیط با گرما پر کنید. به حضور خود ادامه دهید و به نوبه خود به سایر افراد نیز گسترش دهید. هر کدام از اینها احتمالاً با سرعت خاص خود توسعه خواهند یافت.
بر اساس نحوه واکنش آنها چه باید کرد
آنها جزئیات شخصی شما را با یکی از مشخصات خود مطابقت دادند
در جلسه بعد، آنچه را که به شما گفته اند ذکر کنید، سپس بلافاصله قهوه یا پیاده روی را پیشنهاد دهید.
آنها آن را مختصر کردند و به فعالیت برگشتند
دوستانه بمانید و به نامشان به آنها سلام کنید. یک یا دو هفته دیگر یک جزئیات کوچک شخصی را دوباره امتحان کنید.
با هم قهوه خوردید و خوب پیش رفت
به یک نکته توجه کنید که در مورد هفته آینده باید در مورد آن بپرسید و زمانی که دلیلی برای ارسال چیزی دارید پیشنهاد کنید شماره ها را عوض کنید.
آنها دو پیشنهاد را رد کرده اند
از پیشنهاد برنامه با این شخص خودداری کنید، وقتی او را می بینید گرم بمانید و توجه خود را به دیگری در گروه معطوف کنید.
قدم بعدی شما در این هفته
یکی از فعالیت های تکراری خود را که حداقل به صورت هفتگی برگزار می شود، انتخاب کنید و قبل از قضاوت ارزشی، برای 4 جلسه حضور پیدا کنید. هر هفته یک نام جدید یاد بگیرید و سپس از آن نام در کلاس های بعدی استفاده کنید. در بار سوم یا چهارم که در یک فعالیت تکراری شرکت می‌کنید، سعی کنید یکی از افرادی را که دو یا چند «چت» با آنها داشته‌اید انتخاب کنید و بعد از کلاس یک قهوه کوتاه بخورید یا پیاده‌روی کنید.
اگر به اشتراک گذاشتن یک جزئیات شخصی یا درخواست قهوه از کسی باعث می شود احساس ناخوشایندی داشته باشید، سعی کنید با یک شریک صحنه در Quippy تمرین کنید و سپس فیلمنامه مکالمه جدید خود را در جلسات زندگی واقعی عملی کنید.
منابع و مآخذ
- اخبار دانشگاه کانزاس (2018). چگونه دوست پیدا کنیم؟ مطالعه نشان می دهد که چند ساعت طول می کشد. خلاصه هال، جی ای (2018)، مجله روابط اجتماعی و شخصی.دو نظرسنجی: 355 بزرگسال ایالات متحده که در شش ماه گذشته نقل مکان کرده بودند، و 112 دانش آموز سال اول KU طی چند هفته دنبال شدند. آستانه‌های ساعتی تخمین‌هایی از زمان گزارش شده توسط خود شخص هستند، نه تضمینی برای هیچ دوستی.
- بوثبی، ای. جی.، کونی، جی.، سندستروم، جی. ام.، و کلارک، ام. اس. (2018). شکاف علاقه در مکالمات: آیا مردم ما را بیشتر از آنچه فکر می کنیم دوست دارند؟ علم روانشناسی.بررسی افراد غریبه آزمایشگاه، همکاران سال اول خوابگاه و شرکت کنندگان در کارگاه؛ اندازه گیری اینکه مردم چقدر فکر می کنند یک شریک آنها را دوست دارد در مقابل میزان گزارش شریک زندگی. نگرانی های دوست داشتن بعد از گفتگو، نه نتایج شکل گیری دوستی.